ვეფხისტყაოსნის შინაარსი

ორიგინალ ტექსტზე გადასვლა სასახლიდან წამოსული ტარიელი ერთ დღეს თავის საწოლ ოთახში იყო განმარტოებული. ის გახარებული იყო, რადგან ნესტანის გამოგზავნილი სამიჯნურო ბარათი იმედს აძლევდა. ამ დროს მისმა კარის მცველმა მსახური იხმო და უთხრა, რომ ასმათის მონა მოვიდა. მან ტარიელს წერილი გადასცა, რომლითაც ნესტანი თავისთან იბარებდა: ლხინმან ბნელი განმინათლა, ამიფოლხვა ჯაჭვთა მანა. გახარებულმა ტარიელმა მსახური წაიყვანა და […]

ორიგინალ ტექსტზე გადასვლა ტარიელმა ხატაელთა ურჩ მეფე რამაზს მოციქულის ხელით წერილი გაუგზავნა. ის წერდა, რომ ინდოეთის მეფე ფარსადანი ღმერთივით ძლიერია, ერთგულებისთვის ის უხვი და შემწყალეა, ხოლო იმათ, ვინც არ ემორჩილება და ღალატობს, თავს რისხვას დაატეხს. ამ წერილით ტარიელმა რამაზ მეფე ინდოეთში დაიბარა მორჩილების დასადასტურებლად. ამირბარმა ის გააფრთხილა, რომ ტყუილუბრალოდ სისხლი არ დაეღვარათ, რადგან თუ რამაზი

ორიგინალ ტექსტზე გადასვლა ტარიელმა ნესტანის წერილი წინ დაიდო და პასუხის წერა დაიწყო. ის წერდა, რომ თავი სიზმარში ეგონა, არ სჯეროდა, რომ სიკვდილს გადარჩა. ტარიელმა ასმათს უთხრა, რომ მეტს ვერაფერს მისწერდა, სთხოვა, გადაეცა ნესტანისთვის, რომ მან სიცოცხლე დაუბრუნა ტარიელს, ის ამის შემდეგ აღარ დაიბნიდებოდა. ამასთან ერთად, ნესტანის გულისთვის ის არანაირ სამსახურს არ დაერიდებოდა.  ასმათმა ტარიელს ასევე

ორიგინალ ტექსტზე გადასვლა ტარიელმა გადაშალა წერილი, ნახა, რომ იმას მოეწერა, ვის გამოც იტანჯებოდა. ნესტანი სთხოვდა, რომ ლომივით ვაჟკაცს არ დაემჩნია მისი სიყვარული: მე შენი ვარ, ნუ მოჰკვდები, მაგრა ბნედა ცუდი მძულსა. ნესტანმა ტარიელს არ მოუწონა სიყვარულის გამო გონების დაკარგვა, დაბნედა. მისი აზრით, აჯობებდა, თუ ტარიელი თავისი საგმირო საქმეებით დაუმტკიცებდა სიყვარულს. მან მოუწოდა მიჯნურს ხატაელების წინააღმდეგ

ორიგინალ ტექსტზე გადასვლა ერთ დღეს ფარსადანი და ტარიელი ნადირობიდან დაბრუნდნენ. მეფემ მოინდომა თავისი ქალიშვილის ნახვა, თვითონ კოშკში შევიდა, ტარიელს კი სთხოვა, რომ ნანადირევი ფრინველი ნესტანის მსახურისთვის გადაეცა. ტარიელი უმშვენიერეს ბაღში შევიდა, ირგვლივ ფრინველთა საამო გალობა ისმოდა, მილებით ვარდის წყალი დიოდა, კარებზე უძვირფასესი ქსოვილის ფარდები იყო ჩამოფარებული. ამ დროს: ასმათ ფარდაგსა აზიდნა, გარე ვდეგ მოფარდაგულსა; ქალსა

ორიგინალ ტექსტზე გადასვლა ტარიელმა სთხოვა ავთანდილს, მისი გონება მიეპყრო იმ ამბისაკენ, რომლის მოსაყოლად ენის დაძვრაც უჭირდა. გაეგო იმის ამბავი, ვინც ტარიელი გააგიჟა და მუდმივად სისხლის ცრემლებით ატირებდა. მან თხრობა ასე დაიწყო: ყველამ იცის ინდოეთის შვიდი სამეფოს შესახებ. ექვსი სამეფოს მბრძანებელი იყო მეფეთ-მეფე ფარსადანი: მდიდარი, უხვი, ამაყი, ახოვანი, მზესავით მშვენიერი სახის, დიდებული მეომარი და მხედართმთავარი. მეშვიდე

ორიგინალ ტექსტზე გადასვლა ასმათი ადგა და წავიდა ავთანდილის მოსაყვანად. უთხრა, რომ ტარიელი დათანხმდა მის გაცნობას. არაბი მოყმე რომ დაინახა, ტარიელმა ის მზეს შეადარა. მათი შეხვედრაც ორი მზის ერთად შეყრას ჰგავდა: მათ აკოცეს ერთმანეთსა, უცხოობით არ დაჰრიდეს. რაინდები მომხიბლავად იღიმებოდნენ, ისინი გადაეხვივნენ ერთმანეთს. შემდეგ დასხდნენ და ატირდნენ. ასმათმა დაამშვიდა. ტარიელმა ჰკითხა ავთანდილს, თუ როგორ იპოვა სიკვდილისგანაც

ორიგინალ ტექსტზე გადასვლა ავთანდილი ხიდან ჩამოვიდა, ცხენი ახსნა, ზედ შეჯდა და გამოქვაბულისკენ წავიდა. კარები ღია დახვდა. ცრემლიანი ქალი გარეთ გამოვარდა, ეგონა, რომ უცხო მოყმე დაბრუნდა. როცა ავთანდილი ვერ იცნო, გაიქცა და ვიღაც ტარიელს დაუწყო საშველად ხმობა. ავთანდილმა ქალი კაკაბივით გააბა მახეში, დაიჭირა და სთხოვდა გაჩუმებას: ეტყოდა: „სულე! რამც გიყავ? კაცი ვარ, ადამიანი. ეხვეწებოდა, მოეთხრო იმ

ორიგინალ ტექსტზე გადასვლა თავის მოლაშქრეებთან განშორებულმა ავთანდილმა მინდორი ჭენებით გადაიარა. მალე გასცდა არაბეთის საზღვრებს. ჭაბუკს გულს უკლავდა სამშობლოსა და სატრფოსთან განშორება. მისი ვარდივით სახე თანდათან ფერს კარგავდა: ახალმან ფიფქმან დათოვა, ვარდი დათრთვილა, დანასა. მაგრამ ავთანდილმა იცოდა, რომ ვაჟკაცი გასაჭირს არ უნდა შეუშინდეს, მან „გულსა უთხრის, თუ „დათმეო“, ამად არ დია ბნდებოდა.“ არაბი სპასპეტი სრულიად უცნობ

ორიგინალ ტექსტზე გადასვლა ავთანდილმა ქვეშევრდომებს დაუტოვა წერილი, რომლითაც შეატყობინა თავისი გადაწყვეტილების შესახებ. აუხსნა, რომ ის აპირებდა სამოგზაუროდ წასვლას, ასე მოითხოვდა საქმე. ის მიენდო თავის მშვილდ-ისარს. მხოლოდ ერთს სთხოვდა თავის ყმებს: მე დამახვედროთ სამეფო მტერთაგან დაულეწელი. ამ წერილით მან ისიც აცნობა ყმებს, რომ თავის ნაცვლად, პატრონად შერმადინს ტოვებდა. ის ავთანდილს შვილივით ჰყავდა გაზრდილი. შერმადინი ყველა ერთგულს